آلاچیق یا کلاه‌فرنگی یا تارَم سازه‌ای چوبی یا فلزی است که در گوشه باغ‌ها، پارک‌ها یا باغچه‌ها قرار داده می‌شود و به عنوان سرپناهی برای نشستن در هوای باز استفاده می‌شود. این سازه‌ها معمولاً دارای گنبد هستند و اطرافشان باز است. آلاچیق پیش از هر چیز نیاز به یک سازه دارد که عموماً این سازه از فلز یا چوب است، از آنجایی که آلاچیق در فضای باز استفاده می‌شود باید به یادداشت که در صورت استفاده از فلز از رنگ‌های اپوکسی یا رنگ‌های پوشش دریایی برای کاور کردن استفاده شود و در صورتی که از چوب استفاده می‌کنیم حتماً چوب ترمو باشد. بخش مهم آلاچیق، سقف آن است که بسته به نوع طراحی از متریال‌های مختلف استفاده می‌شود. در بسیاری از شهرهای بزرگ دنیا و ایران آلاچیق فلزی در جاهای مختلف شهر وجود دارد. در داخل میدان ها ، فضاهای سبز و درکنار برخی از خیابان ها انواع مبلمان شهری وجود دارند. آلاچیق فلزی یکی از پرکاربردترین آن هاست.
المان یا نماد شهری بخشی از هنر حجم سازی میباشد که خصوصیات ظاهری آن حجم سه بعدی آن میباشد.این نوع ساختار دارای یک نظام هندسی و تعادلی زیبا و پایدار است به طوری که بعد از خودنمایی در سطح شهر اشخاص را به گونه ای جذب وذهنشان را مشغول خود می نماید وتا مدتها به شکل سمبلیک مشخص شده ای برای شناختن شهر مورد نظر قرار میگیرد. مهمترین تفاوت اصلی مجسمه با المان در نگاه غیر مستقیم یک موضوع المانهاست نکته ای که در نگاه اول ذهن انسان را بعنوان یک موجود به تامل و تفکر فرو ببرد و آن را مشغول بنماید! اما مجسمه با یک دید سطحی انسان را به هدف ذهنی خود میرساند و هدفش را مستقیم میرساند و ذهن شخص را نسبت به موضوع بسیار پایین می آورد و این اثر در ذهن نمیتواند باقی بماند.